| تبليغات | X |
Sylvia plath
برگردان:غزاله حسين زاده
آينه
من نقره فام و دقيقم
بي هيچ پيش انگاره
هرچه مي بينم بي درنگ منعكس مي كنم
آنگونه كه هست، بي تاثير عشق يا نفرت
من بي رحم نيستم،فقط صادقم
چشم چهارگوش خدايي كوچك
بيشتر وقتها در ارتباطم با ديوار روبرو
ديواري صورتي با لكه هايي بر آن
روزهاي بسيار به هم خيره مي شويم
چنان كه فكر مي كنم تكه اي از قلب من است
ناگهان او مي لرزد
و صورتها و سايه ها ما را از هم جدا مي كند
·
·
·
حالا درياچه اي هستم
زني در من خم شده
در من به جستجوي حقيقت خويش
وقتي رو به رياكاران مي كند
پشت سرش را مي بينم و
وفادارانه منعكس مي كنم
زن با قطره هاي اشك و نوازش سرانگشتان
پاداشم مي دهد
من براي او مهم هستم
مي آيد، مي رود، دوباره مي آيد
هر صبح اين چهره اوست كه تاريكي را مي زدايد
·
در من دختري جوان غرق مي شود
و پير زني به سويش مي آيد
چون كوسه اي ترسناك